Kiedy w zdaniu zachodzi konieczność połączenia cudzysłowu wraz z innymi znakami interpunkcyjnymi, należy przestrzegać poniższych reguł. Kropkę zawsze stawiamy po cudzysłowie, na przykład: Moją ulubioną powieścią Henryka Sienkiewicza jest „Quo vadis". Wielokropek będący częścią cytatu stawiamy zawsze przed zamykającym W cudzysłowie czy w cudzysłowiu - oto jest pytanie! Odpowiedź jest bardzo prosta. Poznacie ją w tym artykule, już za moment, zatem czytajcie dalej! Zacznijmy od postawienia sprawy jasno: w miejscowniku liczby pojedynczej poprawna jest tylko jedna forma - w cudzysłowie. Cudzysłów to znak graficzny składający się z dwóch części: otwierającej i zamykającej. Wyróżniamy nim między innymi cytaty, tytuły, niektóre nazwy własne i wyrazy potoczne. Nie stosujemy go na przykład w przypadku związków frazeologicznych, parafraz czy metafor. Istnieje kilka rodzajów cudzysłowów, a każdy z nich pełni Jeśli w cytowanym tekście, który ma być ujęty w cudzysłów apostrofowy, występują wyrazy lub wyrażenia posiadające własny cudzysłów, ten ostatni należy zamienić na cudzysłów niemiecki, np. Podaję treść notatki: „W mieszkaniu nie znaleziono niczego oprócz dzisiejszego »Dziennika«". W tym miejscu należy dodać, że Użycie cudzysłowów w przytoczonych w pytaniu kontekstach zapewne nie będzie błędem. Ale także ich nieużycie błędem nie będzie. Jeśli nazwa owego twierdzenia geometrycznego jest zwyczajowa, to w tekście kierowanym do osób znających temat nie ma konieczności podkreślania cudzysłowem niedosłowności tejże nazwy. Forma poprawna to „w cudzysłowie". Zapis „w cudzysłowiu" to błąd fleksyjny! Słowo cudzysłów ma odmianę rodzaju męskiego, tzw. twardotematową. HZ0o.

w cudzysłowiu czy w cudzysłowie miodek